نامه های سپید

سلام مهربانترین دبیر دنیا نمیدانم در چند سالگی ورق میزنی اینجا را و دقایق ات را به دست این چند سطر من می سپاری اصلا باز هم گذرت به این خانه ی متروکه ی نوشته هایم میخورد یا نه؟! اما برای فرار از تمام حس های بدِ دنیا، فرار از دیده شدن و فرار از چشم ها شاید نوشتن در جایی که فراموش شده است مرا تسکین دهد. در تاریکیِ نیمه شبِ آخرین روزهای تابستان پناه آورده ام به جایی که روزگاری پاتوقِ خاطراتمان بود. ام...

ادامه مطلب