یک پاندای خسته ی دل شکسته

اونقدر این روزا بی حوصله م که نوشتن هم نمیتونه آرومم کنم. یه کانالِ کوچیک زدم که خودم توش بنویسم و خودمم بخونم که حتی دیگه کسیو نمیخوام که چند دقیقه وقت بذاره برا خوندنم. شاید بشه اسمشو گذاشت جزیره

حس میکنم چقدر ضعیف شدم چقدر بیحال و چقدر دلم یه گوشه میخواد برا کز کردن و جست و جو کردنِ خودم اگه تفریحی بود گوشی رو میذاشتم تو کمد و درشو میبستم همچنانکه عید قربان خونه ی مامان بزرگو بدون گوشی رفتم اسمشم گذاشتم روزِ بدونِ گوشی این روزا چقدر از تکنولوژی متنفرم...

و مثل همیشه فقط خودمم که میتونم حالمو خوب کنم شاید زمان نیاز دارم ...